Zabawy ze sztuką

Jak wiadomo dzieci, a przede wszystkim przedszkolaki uwielbiają malować, rysować, lepić itp. Dlatego też ich sprawności manualne niekiedy nas dorosłych zaskakują...

Rozwoju estetyki nie można oddzielać od rozwoju twórczego. Jeden i drugi zachodzi w procesie zrastania i podlega wpływom wszystkich zmiennych środowiska, które czynią nas odmiennymi osobowościami.
Dla rozwoju osobowości człowieka wiek przedszkolny jest bardzo ważnym okresem, wtedy kształtuje się jego wrażliwość emocjonalna, aktywność w działaniu, chłonność umysłowa, kształtowanie postaw twórczych, wreszcie rozwija się wrażliwość estetyczna. Okres przedszkolny jest właściwym okresem na kształtowanie wrażliwości estetycznej, umiejętności reagowania na piękno, spostrzegania i przeżywania. Sfera estetycznych doznań dziecka zależy od czynników biologicznych, od rozwoju psychicznego. Rozwija się stopniowo na różne dziedziny sztuki i rzeczywistością. Nauczyciel powinien kontaktować dzieci z możliwie różnorodnymi stylowo dziełami plastycznymi, z różnymi pod względem poziomu, tematu, nastroju, zawartości intelektualnej, aby poszerzały się horyzonty umysłowe małych odbiorców i aby ich formująca się postawa estetyczna nie była jednostronna i bierna. Postawa estetyczna rodzi się bowiem wtedy i tylko wtedy, kiedy dziecko może porównywać dzieła i ich zawartość, kiedy ma szansę konfrontowania swojej wypowiedzi z wypowiedziami kolegów, kiedy ustawicznie się dziwi i zmuszane jest do myślenia. Wówczas można mieć pewność, że kształtujemy postawę otwartą i twórczą.
W przeżyciach estetycznych dzieci dominuje element emocjonalny z dużym ładunkiem uczuć. Sztuka wywoływać może zaszczyt, podziw, zdziwienie, śmiech, lek, niepokój, smutek. Wrażliwość estetyczna małych dzieci nie jest jednakowa. Jedne dzieci cieszą barwy, kształty, inne dźwięk i ruch. Wzruszeń dostarczać może obcowanie z przyrodą i codziennym otoczeniem. Codzienne zajęcia i zabiegi o estetykę osobistą i otoczenia.
Dziecko poddaje się oddziaływaniu sztuki jako widz lub słuchacz, ale przede wszystkim, gdy obcuje z pięknem w sposób czynny czyli gdy się bawi, pracuje i podejmuje własną twórczość. Wyobraźnia dziecka pobudzonego przez sztukę ma wpływ na poszerzanie moralno-społecznego doświadczenia, na kształtowanie się stosunku dziecka do ludzi, do ich pracy, do zwierząt i roślin.